Praat Drents met me…

Een wandkaart van het Nedersaksisch taalgebied, een zakwoordenboek Drents op het bureau en de spreuk ‘Hier wordt niet warkt, wij vindt gewoon mooi waw doet’ aan de wand. We bevinden ons in het Drentse ‘Huus van de Taol’, zoveel is wel duidelijk. Beter gezegd, op het kantoor van de kersverse directeur van dit Drentse taalinstituut: Renate Snoeijing (43).

Directeur van het Huus van de Taol. De functie lijkt Snoeijing op het lijf geschreven. Jarenlang was ze met veel plezier sales- en marketingmanager bij de Martini Hotel Group in Groningen maar toen ze min of meer toevallig de vacature voor een nieuwe directeur onder ogen kreeg, wist ze meteen: dit is wat voor mij. ‘Ze zochten iemand met een commerciële achtergrond, ervaring in het bedrijfsleven en een enorme passie voor zowel Drenthe als het Drents. Ik voelde: hier moet ik op solliciteren.’

Thuisvoelen

Snoeijing is een geboren en getogen Drentse. Ze groeide op in Witteveen (‘het jongste dorp van de provincie’) en woont nu alweer een paar jaar in Emmen. ‘Drents is mijn moedertaal. Ik spreek het met mijn ouders, met mijn andere familieleden, ik ben echt met het Drents opgegroeid. En nu, hier bij het Huus van de Taol, praat ik natuurlijk de hele dag Drents. Dat is toch geweldig? Het voelt als thuis.’

Mensen vinden het weer leuk om Drents te spreken

Het Drents promoten, dat is het voornaamste doel van het Huus van de Taol. ‘Met muziek, boeken, theater, voorleesavonden, cursussen, noem maar op. Gelukkig is het sentiment de afgelopen jaren veranderd: mensen vinden het weer leuk om Drents te spreken. Dat is een geweldige eerste stap. Een volgende stap moet zijn dat mensen er weer trots op zijn. Want zeg nou zelf, het spreken van twee talen – Drents is een echte taal – is toch een enorme rijkdom?’

Het taalinstituut heeft een plekje in het gemeentehuis van Beilen, middenin het centrum. Vanuit haar werkkamer heeft Snoeijing uitzicht op het plein. Lachend: ‘Althans, als ik op zou kijken van mijn beeldscherm. Als ik op mijn kamer zit, zit ik vooral achter mijn computer. Ik ben me nog steeds wel aan het inlezen.’ Niet dat ze hele dagen op haar kantoor zit hoor, verre van. ‘Ik werk hier nog maar een kleine twee maanden dus ik ben veel op pad om met allerlei mensen en partijen kennis te maken: mensen van de provincie, de gemeenten, vrijwilligers, partners, noem maar op. Hartstikke leuk!’

Spreken en schrijven

Het Huus van de Taol. Het zou ook zomaar over het kantoor van Snoeijing kunnen gaan. Neem alleen al het zakwoordenboekje, op de hoek van haar bureau. ‘Ik pak het er regelmatig even bij. Want Drents spreken is één ding, het schrijven is echt weer wat anders. Ik moet dus best nog vaak even de schrijfwijze van een woord opzoeken.’

Aan de muren hangen twee schilderijtjes – een Drents landschapje en een aquarel van de Drentse kunstenaar Clive Miller – én een kaart van het Nedersaksische taalgebied. Die kan meteen eventuele misverstanden uit de weg ruimen. ‘In tegenstelling tot wat mensen vaak denken is het Drents écht een taal, een Nedersaksiche taal. Een taal ook die dus náást het Nederlands staat, en geen afgeleide ervan.’

Ik moet best nog vaak even de schrijfwijze van een woord opzoeken

Naast de kaart een boekenkast vol met, hoe kan het anders, Drentse boeken. Romans staan erin, maar ook kinderboeken, sprookjes, thrillers en woordenboeken. ‘Het gaat vooral om boeken die uitgegeven zijn door het Huus van de Taol. Want dat hoort natuurlijk ook bij het promoten van het Drents: het uitgeven en verkopen van Drentstalige boeken.’

Kreet op je Keet

Eén van de zaken waar Snoeijing zich komende tijd hard voor wil maken, is het verfrissen van het imago van het Drents en ook het Huus van de Taol. ‘Niet dat ik vind dat het imago nu wat oubollig is, begrijp me niet verkeer hoor. Maar het is voor de toekomst van de taal wel heel belangrijk om meer jongeren aan te spreken. Zij zijn het tentslotte die het Drents weer moeten overbrengen op de volgende generatie.’ Tijd voor een verfrissende aanpak dus. Met social media als Instagram en Snapchat, maar ook met acties als ‘Kreet op je Keet’, een wedstrijd waarbij de leukste kreten een plekje op een soos of keet krijgen. ‘We moeten wat trotser zijn op het Drents, en dat ook wat meer uitdragen!’ Tot slot: haar favoriete en mooiste Drentse woord? ‘Iepertie. Wat zoveel betekent als ‘tenger kind’. Prachtig toch?’

Tekst: Marieke Bos | Fotografie Erik Brand

Tags (categorieën en branches)DrentheHuus van de ToalRenate Snoeijing

Geef een reactie