Jolijn Creutzberg van Van Hulley: ‘Wat Tony Chocolonely kan, kan Van Hulley ook!’

Je moet er maar opkomen: versleten overhemden een tweede leven geven als boxershort. Waarbij die boxers niet in Azië, maar gewoon lekker om de hoek in elkaar worden gezet door vrouwen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Jolijn Creutzberg kwam al zo’n 30 jaar geleden op het idee, maar pas een jaar of 5 geleden maakte ze er werk van. ‘Ik had nooit gedacht dat Van Hulley zo betekenisvol en waardevol zou worden.’

In een kantoorruimte op de derde verdieping van de Big Building in Groningen zijn deze woensdagochtend zo’n acht vrouwen druk in de weer achter hun naaimachine. Oude, sleetse overhemden worden uit elkaar gehaald en vervolgens vermaakt tot boxershort. ‘Eenmaal klaar is ‘ie niet alleen maar van de toekomstige gebruiker, maar ook een beetje van de vrouwen: van hullie dus’, verklaart Jolijn de naam.

Het zijn vrouwen die wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken, legt de onderneemster uit. Bij Van Hulley doen ze werkervaring op en ze volgen een opleiding. Het zijn veelal allochtone vrouwen met weinig kans op een baan. Hun Nederlands is slecht of niet zo heel erg goed, ze hebben nauwelijks een netwerk en geen opleiding. En dat is niet al te best voor hun zelfbeeld, zo blijkt uit een rits steekwoorden die onder de noemer ‘toen ik hier begon’ op een groot bord, middenin het atelier, geschreven staan. ‘Onzeker’, staat er, maar ook ‘moeilijk’, ‘spannend’ en ‘eng’. Het effect van een paar maanden meedraaien bij Van Hulley blijkt ook. Onder het kopje ‘Nu’ staan woorden als ‘trots’, ‘blij’, ‘sterk’, ‘beter Nederlands’ en ‘net een familie’.

Prullenbak
‘Ik had van te voren nooit gedacht dat ik hier zo blij van kan worden’, zegt Jolijn met een blik op het bord. ‘Ik heb me in het begin nog weleens afgevraagd hoe lang ik dit leuk zou gaan vinden. Oneindig leuk, zo bleek het antwoord. Ik heb me nog geen moment verveeld, Van Hulley heeft me alleen maar gigantisch veel gebracht: ik heb de meest fantastische mensen ontmoet, vrouwen een stapje verder kunnen helpen, politici de hand mogen schudden en de wereld misschien een heel klein beetje mooier kunnen maken.’

Het idee om oude overhemden te vermaken tot boxershorts ontstond al dertig jaar geleden, toen het favoriete overhemd van de echtgenoot van Jolijn zo af was dat ‘ie eigenlijk in de prullenbak thuishoorde. ‘Maar het was een overhemd met een verhaal: we hadden ‘em samen in Amerika gekocht. ‘Waarom geen tweede leven als boxershort?’ dacht ik toen.’

Verantwoorde productie
Niet dat ze toen ook maar een moment overwoog commercieel met het idee aan de slag te gaan. ‘Dat kwam eigenlijk pas 25 jaar later. Ik had op dat moment een eigen projectbureau: ik organiseerde allerlei evenementen en congressen en stond daarnaast ook nog voor de klas. Ontevreden met mijn werk? Helemaal niet. Ik had het juist heel erg naar mijn zin. Het werk was inhoudelijk, intellectueel uitdagend, en zowel uitvoerend als praktisch. Tot er op een gegeven moment een grote opdrachtgever wegviel. Het was een vriendin die toen opperde om toch eens iets dat vroegere idee te gaan doen.’

Die beslissing kwam op het juiste moment. ‘Vijftien jaar eerder was het misschien wel helemaal niets geworden. Maar de wereld is veranderd. Sociaal en duurzaam ondernemen is hot, en vintage natuurlijk al helemaal. Van Hulley past precies in deze tijd, waarin we meer aandacht hebben voor duurzaamheid en voor verantwoorde productie.’

Van Hulley, dat in 2012 het levenslicht zag, viert dit jaar dus het eerste jubileum. ‘Afgelopen vijf jaar hebben we enorm veel bereikt. Van Hulley staat nu als een huis. De goodwill is enorm, het merk Van Hulley is landelijk bekend en we zijn een voorbeeld als het gaat om maatschappelijk en sociaal ondernemen.’

Noord-Nederlandse naaifabriek
Het maakt niet dat het voor Jolijn nu tijd is om achterover te leunen. In tegendeel, ze heeft samen met een aantal andere ondernemende vrouwen een nieuw plan opgevat: de oprichting van de Noord-Nederlandse naaifabriek. ‘We willen een stap verder. Meer produceren, maar ook nog socialer. In zo’n fabriek worden dan niet alleen boxers gemaakt, maar ook andere producten. Ook zijn het dan ook niet alleen overhemden die gerecycled worden maar ook allerlei andere stoffen die anders bij het afval zouden belanden, zoals oud beddengoed, of kleding die niet meer verkoopbaar is’, aldus Jolijn. ‘Op die manier kunnen we ook op voorraad gaan produceren, zodat de boxers ook in winkels kunnen komen te liggen. En wie weet komt er dan een echte Van Hulley Flagshipstore, waar je ook vrouwen aan het werk kunt zien.’ Want dat blijft onveranderd: Van Hulley zal altijd blijven werken met mensen die wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken.

De onderneemster heeft er alle vertrouwen in dat de fabriek er gaat komen. ‘De tijd is rijp om de textielindustrie terug te brengen naar het Noorden. Het is nu alleen nog een kwestie van investeerders vinden, maar ik ben ervan overtuigd dat dat gaat lukken. Net zoals ik denk dat Van Hulley enorm populair kan worden als boxershortmerk. Het succes van Tony Chocolonely is ons stipje aan de horizon; daar werken we naar toe. Wat lukt met chocolade, moet met boxershorts toch ook lukken?’

Tags (categorieën en branches)carriereswitchJolijn Creutzbergvan hulley

Geef een reactie