Anne van Lohuizen: Een voortdurende zoektocht naar prikkels

Anne van Lohuizen is één van de 48 vestigingsdirecteuren bij de Broekhuis Holding. Dat maakt hem aan de ene kant een van de vele radartjes in het grote geheel, maar hij is wel een beetje van het rebelse soort. Zo zette hij eerst op zijn eigen wijze het automerk Skoda regionaal goed op de kaart, terwijl hij nu als directeur van Broekhuis Volvo in Assen op zoek blijft naar prikkels en uitdagingen. ‘Als ik me ga vervelen, dan ben ik namelijk snel weg’, aldus Van Lohuizen.

Met ruim 800 werknemers, 48 vestigingen, zeven autoschadeherstelbedrijven, een leasemaatschappij en financiële dienstverlening is Broekhuis Holding één van de grootste autobedrijven in Midden-, Noord- en Oost-Nederland. De holding, met het hoofdkantoor in Harderwijk, voert negen merken, waaronder dus Volvo. ‘Het is echt een beetje een familiemerk’, zegt Van Lohuizen, die sinds zeven jaar directeur is bij Broekhuis Volvo in Assen.

Van Lohuizen was als klein kind al gek van auto’s. ‘Ik deed mijn zaterdagbaantjes in de autobranche en het trok me. Ook al ben ik niet een enorme autofiel, die werkelijk alles weet’, zegt hij. Toch belandde hij via de LTS, MTS en HTS uiteindelijk in Engeland bij Jaguar voor een afstudeerstage. ‘Ik heb daar veel geleerd over de verschillende aspecten binnen de branche. Ondertussen werkte ik al bij Broekhuis. In de autobranche zie je niet veel mensen met een HBO-diploma en dus heb ik snel carrière gemaakt.’

Van Lohuizen werd in na zijn afstuderen gevraagd om in Assen Skoda in de markt te gaan zetten. ‘Geen gemakkelijke klus, want het imago was toen nog behoorlijk matig. Terwijl het natuurlijk gewoon een Volkswagen-product is. Het merk bleek uiteindelijk ook een groeimarkt. We begonnen met z’n tweeën en na vier jaar hadden we een bedrijf met acht werknemers.’

Kans

Maar een volgende stap volgde al snel. ‘De directeur van Broekhuis Volvo in Assen vertrok naar het hoofdkantoor in Harderwijk en ze vroegen me om die vestiging over te nemen’, legt Van Lohuizen uit. ‘Het was natuurlijk een heel ander merk. Ik zie het vooral als een premium familiemerk. We hebben ontzettend veel aandacht voor de klant en zijn erg persoonsgericht. Je bent hier absoluut geen nummer en dat sprak me aan. Voor mij was het dan ook een prachtige kans. Ik heb uiteindelijk wat schakeltjes overgeslagen en heb nu op m’n 35e behoorlijk wat ervaring. Ik heb dan ook wel echt de kans gekregen om mezelf te bewijzen.’

Broekhuis is volgens Van Lohuizen een mooi bedrijf. ‘Ze laten je heel erg vrij, mits je natuurlijk je targets haalt. Ik vind die vrijheid fijn. Ik zie mezelf ook echt als een meewerkende directeur. We hebben hier 21 werknemers in de showroom, achter de balie en in de garage, maar ik vul maar 30 procent van mijn tijd met managementtaken. De rest van de tijd verkoop ik ook gewoon auto’s en ben ik voor ongeveer een kwart van de sales verantwoordelijk.’

Die feeling met het bedrijf, wetende wat er allemaal op de vloer gebeurt, dat is belangrijk voor Van Lohuizen. ‘Ik streef naar een team van mensen die allemaal zoveel mogelijk eigen verantwoordelijkheden hebben. Er is een werkplaatsverantwoordelijke, maar verder zijn de lijnen erg kort. Dat past ook goed bij Broekhuis. Op het hoofdkantoor zitten de MT-leden, maar de overige vestigingsdirecteuren vallen daar meteen onder. Tweemaal per jaar komen alle MT-leden en directeuren naar Harderwijk voor een MT-dag, waarbij het beleid en de missie en visie worden besproken.’

Daarnaast zijn de verschillende vestigingen verdeeld in een aantal merkenclusters. Van Lohuizen zit daardoor maandelijks op het hoofdkantoor met de directeuren binnen het cluster Volvo om tafel om ontwikkelingen in de markt te bespreken. ‘We hebben allemaal onze eigen taken. Ik ben verantwoordelijk voor de inkoop van nieuwe auto’s. Het is verder ook heel leerzaam, want het gaat om zes mensen met verschillende karakters. We hebben sowieso veel contact en wisselen ook regelmatig occasions uit als we die al een tijdje hebben staan.’

Bij Volvo krijg je volgens Van Lohuizen de kans om jezelf door te ontwikkelen als manager. Mede daardoor ziet hij zichzelf nu als een duidelijke en heldere leidinggevende. ‘Ik ben enorm gedreven, maar moet wel uitkijken dat ik er niet teveel in doorsla. Ik ben een beetje een controlfreak en soms is dat een zwakte. Ik wil alles weten en bemoei me er soms te snel mee. Het komt overigens omdat ik vaak snel een oplossing zie. Ik zie alles en spring in het gat. Ja, ik blijf echt een meewerkende manager’, verklaart hij.

Uitdagingen

‘De missie en visie binnen Broekhuis staan vast, maar er is voor ons ook genoeg ruimte om te experimenteren’, zegt de directeur. ‘Wij beginnen nu met een pilot waarbij we twee monteurs aan één auto laten werken. Veel leasemaatschappijen zorgen namelijk bij een reparatie of onderhouden niet meer voor vervangend vervoer. Wij zorgen dat mensen hier kunnen werken op een flexplek en proberen de reparatie zo snel mogelijk uit te voeren. Ook kan de klant met zijn eigen monteur praten over wat er precies moet gebeuren.’

Uit onderzoek blijkt dat het in ongeveer 60 procent van de klussen tijdswinst kan opleveren. ‘Zo verwissel je bijvoorbeeld veel sneller banden. Uiteindelijk kunnen we straks na de proef bijschakelen en dan zien we wel of het inderdaad tijdswinst oplevert.’

‘Ik moet me niet vervelen. Ik heb echt prikkels en uitdagingen nodig’, zegt Van Lohuizen. Ambitie heeft hij dan ook zeker. ‘Ik hou me echter niet vast aan allerlei enquêtes die dan bepalen wat de beste dealer is. We zijn ook te afhankelijk van de overheid. We houden er geen 5-jarenplannen op na. Je bent bijna bezig met een dagplanning, want fiscale regels kunnen zo maar worden omgegooid en dat heeft gevolgen voor een merk als Volvo.’

Vanuit de stabiliteit van de Volvo-groep bouwt hij gestaag verder. ‘Als alleenstaande vestiging kun je het heel goed hebben, maar binnen korte tijd kan dat omslaan. Je ziet bijna geen standalone merkendealers meer. Omdat we onderdeel zijn van een holding, heb je hier wel een bepaalde mate van rust die van pas komt bij al die veranderingen in de markt.’

‘Mijn ambities op de langere termijn?’, herhaalt hij de vraag. ‘Ik zou uiteindelijk het liefst naar het buitenland gaan. Een camping runnen, ergens in Frankrijk. Maar mijn kids zitten nu op school. Ik word nu ook nog voldoende geprikkeld hier. Zolang ik altijd maar dicht bij mezelf blijf.’

Geef een reactie